Afscheid van Dinya

Straks

 

Als ik straks oud ben, ziek en zwak

en pijn verjaagt de slaap.

Als onrust neemt van mij bezit –

doe dan wat onvermijdelijk is – en laat me gaan.

De laatste goede daad.

 

Beslis voor mij en wees niet laf,

past eigenliefde bij de vriendschap die ik gaf,

Of uitstel tot het beter past, bij een verloren strijd.

 

Ik ben niet bang tijdens die laatste gang.

Jij loopt niet weg, je kijkt me aan.

Je noemt mij bij de liefste naam en houdt mij stevig vast.

 

Vandaag voor het laatst groet ik je met mijn hondenstaart.

Wat jij liet doen, deed jij voor mij.

Je hebt me nog meer pijn bespaard.

Voor zinloos lijden mij bewaard;

 

Een zwaar besluit?

Nee, huil nu niet, een wijs besluit

dat werd gegrond, op een nieuw verbond.

Jij bent mijn baas en ik jouw hond.

Eerste herdenking aan Branca

Op 2 juli 2016, een jaartje geleden, is Branca na een slepende ziekte over de regenboogbrug naar de hondenhemel gegaan, vanwaaruit zij als sterretje naar ons kijkt en over ons waakt.

Tweede herdenkingsdag voor Gisha

Gisha
Ze blijft met ons leven
Gisha
zij is met ons verweven
In liefde, in verhalen
die wij zo graag verhalen
In bloemengeuren, in een lied
dat opklinkt uit verdriet
Gisha
zij wordt niet vergeten
Gisha
is nu een fonkelende ster, dat mag je weten
In de hemel mag zij wonen
daar waar geen pijn kan komen

23 maart 2015